Wijsheid van Salomo

Ko Colijn, directeur van Instituut Clingendael, waarschuwt voor een steeds sterker wordende machtspositie van IS in Libië. Er zijn volgens hem 34 IS filialen. Syrië is nummer één, maar Libië zou zomaar een goede tweede kunnen worden. Niet alleen is het machtsvacuüm dat daar, na de mislukte revolutie, ontstaan is een voedingsbodem voor moslimextremisme, ook liggen de oliebronnen – die momenteel onder vuur genomen worden in Syrië – vrij eenvoudig voor het grijpen. En dat is link want, zo weten we, dat is de motor waarop ISIS voor een groot deel draait.

Al eerder was het Gerbert van der Aa – journalist en Afrika kenner – die in het NOS Radio 1 Journaal (16-2-2015) aangaf dat IS in snel tempo Libië aan het veroveren is. Het gebied dat de extremisten inmiddels in handen hebben, is ongeveer zo groot als Nederland.

Zijn berichtgeving was naar aanleiding van een reis naar Libië, begin vorig jaar. Dat was in de tijd dat bekend werd dat IS strijders 21 koptische christenen hadden vermoord op een strand in Libië.

Terwijl Colijn aangeeft dat we niet te lang moeten wachten met ingrijpen in Libië (aansluitend bij de woorden van de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken John Kerry), benadrukt Van der Aa dat dit misschien voor even een oplossing zal zijn, maar dat het probleem zich daarna zal verplaatsen. Het waterbed effect. De IS strijders zullen door trekken naar andere Afrikaanse landen, zoals Tsjaad en Rwanda.

Ook minister Koenders sprak in dit soort termen. Hij gebruikte het beeld van de inktvis. Hak er één tentakel af, maar daarmee heb je het beest nog niet onschadelijk gemaakt. Natuurlijk beseft ook Koenders dat er iets moet gebeuren (richting Libië), maar wat is wijs, en hoe komen we in het totale perspectief verder met het probleem van IS?

Pff. Wat moeilijk allemaal.
Ik ben blij dat ik niet aan de knoppen zit.
Wat hebben regeringsleiders, politici en diplomaten hier een hoop wijsheid nodig.

Als toeschouwer en leek – hoe betrokken ook – kun je je erg machteloos voelen. Wat kunnen we doen voor de wereldvrede? We kunnen in elk geval bidden. En dat moeten we ook doen. Dat is Bijbels.

Maar weet je wat ook Bijbels is: dat degenen die eerstverantwoordelijke zijn ook zelf om raad vragen bij de Allerhoogste. Ik moet denken aan Salomo. Als jonge, onervaren koning, wendt hij zich tot God en vraagt om wijsheid. 1 Koningen 3 vers 9 (Willibrordvertaling):

Geef dus uw dienaar een opmerkzame geest om recht te kunnen spreken voor uw volk en onderscheid te kunnen maken tussen goed en kwaad…

Wat zou er in en met onze wereld gebeuren als de leiders zich meer zouden laten leiden door de goedheid en wijsheid van onze God?!

Ds. Aart van der Maarl